Ziek in het vliegtuig

Geplaatst op

Vrijdag avond op 21 februari zijn Stijn, Sophia en ik uit eten geweest met Moonho. We hebben varkens poten gegeten. Daar zat veel vet op en dat vind ik niet zo verkeerd, in de ochtend had ik al extra stukken vet vlees uit Stijn zijn soep gekregen omdat hij het niet zo lekker vind. Dus ik had meer vet op dan ik normaal in een maand binnen krijg (gok ik). Dat samen met de alcohol die ik die avond op had heeft ervoor gezorgd dat ik ziek werd. Het leek nogal op voedselvergifteging.

Zaterdag 22 februari zijn Stijn en Sophia nog even snel op pad geweest maar ik was thuis gebleven door mijn misselijkheid.

Zondag 23 februari moest ik vliegen maar ook veel overgeven. Gelukkig was het er allemaal uit voordat ik in de auto naar het vliegtuig stapte. Ik voelde me alleen niet fijn op het vliegveld en ook niet in het vliegtuig. En toen kreeg ik ook nog eten voor mijn neus geschoven. Ik durfde het niet af te wijzen dus begon ik maar te eten. Zet je klaar. Straks moet ik een sprintje nemen. En.. En…. En ik voelde me stukken beter na het eten. Waarschijnlijk voelde ik me gewoon slechter doordat ik de hele dag niets gegeten had. Maar het was nog zeker niet voorbij. Toen ik geland was en ik op shibuya aan kwam was ik zo snel mogelijk naar buiten gegaan voor frisse lucht. Ik was er nog duidelijk niet boven op. Maar nu kon ik opzoek gaan naar Shibuya crossing, het drukste oversteek plaats in de wereld! Vanuit daar wist ik de weg naar mijn hotel. Dus ik ging de ene kant op. En de andere. En weer terug. En nog een 180 graden draaien. En toen zag ik hem in de verte. Ik liep er naartoe maar helaas was dat hem ook niet. Gewoon een drukke oversteekplaats. Dus versagen keek ik rond en opeens zag ik een Starbucks. Een grote ook. Precies die die ik heb onthouden van Google Maps. Eindelijk na weet ik hoe lang, Shibuya crossing!

In mijn hotel kamer aan gekomen (overigens zeker niet de grootste kamer) heb ik mijn spullen snel neer gelegd, eventjes to rust gekomen en op naar Harajuku al heel snel had ik door dat ik die moderne winkelstraten niet kon waarderen door mijn misselijkheid. Ik ben toen ook maar terug naar mijn hotel gegaan, heb even snel wat convieniance store eten achterover gegooid en ben gaan slapen. De volgende dag had ik wel wat gepland…